Γενικός Χειρουργός

ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ

Γενικός Χειρουργός


Ο ιατρός Ισαακίδης Πρόδρομος του Ισαάκ, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης το 1987. Κατέχει τον τίτλο του Γενικού Χειρουργού από το 1995. Υπηρέτησε στο Γενικό Νοσοκομείο Νάουσας στο Χειρουργικό Τμήμα μέχρι το 2007, όταν και λειτούργησε το Ιατρείο.

Είναι εξειδικευμένος στη Λαπαροσκοπική Χειρουργική (2000, Νοσοκομείο Παπανικολάου) και στην προηγμένη λαπαροσκοπική χειρουργική (2001, Αμβούργο). Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Νοσοκομείο Νάουσας, ασχολήθηκε επισταμένα με διάφορους τομείς της Γενικής Χειρουργικής, όπως χειρουργική του μαστού, του θυρεοειδούς, του πεπτικού συστήματος.

Επί πολλά χρόνια (8), υπήρξε Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ημαθίας και πάνω από 20 χρόνια στο Δ.Σ. αυτού.

Από το 2006 έως το 2010 υπήρξε Νομαρχιακός Σύμβουλος και από τον Οκτώβριο του 2007 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2008 Αντινομάρχης Υγείας.

Ιατρός ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ

Από το 2011 εκτελεί χρέη Επιστημονικού Υπευθύνου του Χειρουργικού τμήματος της κλινικής "Ευαγγελισμός – Ν. Αντωνιάδη" στη Βέροια. Επίσης εξωτερικός συνεργάτης της κλινικής Κυανός Σταυρός – euromedica Θεσσαλονίκης.

Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Καραγαβριηλίδου και έχει τρείς γιούς, τον Ισαάκ, τον Κυριάκο και τον Κωνσταντίνο.

Ιατρείο

Το Ιατρείο, που βρίσκεται στην οδό Βενιζέλου 13 (4ος όροφος) στην πόλη της Βέροιας, είναι ανεπτυγμένο σε τρείς χώρους: το γραφείο με την αίθουσα αναμονής, το εξεταστήριο – σηπτικό χειρουργείο, όπου εκτελούνται διάφορες επεμβάσεις με τοπική και στελεχιαία αναισθησία και το αισθητικό ιατρείο, όπου εφαρμόζονται τεχνικές σύγχρονες θεραπευτικής αισθητικής ιατρικής (ραδιοσυχνότητες, laser, κλπ).

Ισαακίδης Πρόδρομος Γενικός Χειρούργος
Ισαακίδης Πρόδρομος Γενικός Χειρούργος
Ισαακίδης Πρόδρομος Γενικός Χειρούργος
Ισαακίδης Πρόδρομος Γενικός Χειρούργος
Ισαακίδης Πρόδρομος Γενικός Χειρούργος
Ισαακίδης Πρόδρομος Γενικός Χειρούργος


› Αίθουσα Αναμονής


› Αίθουσα Εξέτασης


› Σηπτικό Χειρουργείο


› Αισθητικό Ιατρείο

Σύγχρονες τεχνικές θεραπευτικής αισθητικής ιατρικής

Επεμβάσεις

Γαστρεκτομές

Γαστρεκτομές Η γαστρεκτομή αποτελεί μια από τις σοβαρότερες και τις βαρύτερες ενδοκοιλιακές επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής.
Οι ενδείξεις της γαστρεκτομής αφορούν καλοήθεις και καοήθεις παθήσεις.

Σήμερα η γαστρεκτομή και τα είδη αυτής εφαρμόζεται κυρίως στην ογκολογική χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του στομάχου. Αφορά την επέμβαση μέρους του στομάχου όταν ο όγκος ευρίσκεται στο μέσο και κατώτερο τμήμα αυτού, οπότε αφαιρούνται (εκτέμνονται) τα 4/5 περίπου του στομάχου (περιοχή πυλωρού-άντρο σώμα και μέρος του θόλου).
Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του στομάχου έχει απόλυτη σχέση με το στάδιο του καρκίνου και την εξαιρεσιμότητα αυτού. Μεγάλη σημασία λοιπόν έχει ο πλήρης και ενδελεχής προεγχειρητικός έλεγχος, ο οποίος περιλαμβάνει την ενδοσκόπηση και λήψη βιοψιών, την αξονική τομογραφία (κοιλίας και θώρακος), το ενδοσκοπική υπερηχογράφημα (εφόσον κριθεί απαραίτητο).

Πρέπει να καθορισθεί λοιπόν η επέκταση του όγκου προς τους πέριξ ιστούς, η ύπαρξη διηθημένων λεμφαδένων και η διήθηση παρακειμένων οργάνων.

Διαφραγματοκήλες

Γαστρεκτομές Διαφραγματοκήλη καλείται η χαλαρότητα ή η ανατομική ανωμαλία κατά την οποία το άνοιγμα (τρήμα) του διαφράγματος δια μέσω του οποίου ο οισοφάγος περνάει από τον θώρακα στην κοιλιά και ενώνεται με τον στόμαχο, διευρύνεται. Το διάφραγμα αποτελεί ένα πανίσχυρο μυϊκό χιτώνα, ο οποίος χωρίζει το σώμα σε δύο διαμερίσματα: τον θώρακα και την κοιλιά. Ο ρόλος του πέρα από διαχωριστικός και προστατευτικός είναι και λειτουργικός διότι αποτελεί τον σημαντικότερο μύ της αναπνοής.

Το διάφραγμα φέρει εκτός των άλλων και ένα βασικό άνοιγμα (τρήμα) δια μέσω του οποίου ο οισοφάγος φέρεται από τον θώρακα στην κοιλιά και ενώνεται με τον στόμαχο. Η χαλαρότητα ή η ανατομική ανωμαλία κατά την οποία το άνοιγμα αυτό "ανοίγει", επιτρέπει την παλίνδρομη μετατόπιση του στομάχου στον θώρακα, και καλείται διαφραγματοκήλη. Τα βασικά συμπτώματα της διαφραγματοκήλης εξαρτώνται κύρια από την παλινδρόμηση υγρών του στομάχου στον οισοφάγο, με επακόλουθο την οισοφαγίτιδα (προκάρδιος-οπισθοστερνικός καύσος). Κοινώς "καούρα"!

Παρ’ όλο που η λέξη «καούρα» συχνά χρησιμοποιείται για να περιγράψει μία ποικιλία προβλημάτων του πεπτικού συστήματος, στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τους ιατρικούς όρους είναι ένα σύμπτωμα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Σε αυτήν την περίπτωση, τα οξέα του στομάχου παλινδρομούν από το στομάχι στον οισοφάγο.[1]

Τύποι διαφραγματοκήλης

  • Ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη. Είναι ο πιο συχνός τύπος, στον οποίο το επάνω μέρος του στομάχου ολισθαίνει (γλιστράει) μέσα στον θώρακα.
  • Παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη. Στον τύπο αυτό, το επάνω μέρος του στομάχου διεισδύει στην θωρακική κοιλότητα παράλληλα προς τον οισοφάγο προς τα άνω, δημιουργώντας έναν θύλακα. Ο τύπος αυτός διαφραγματοκήλης δεν είναι πολύ συνηθισμένος, αλλά εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, δυνατόν να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην κορυφή του στομάχου.


Παλινδρόμηση - Οισοφαγίτιδα Η «καούρα» περιγράφεται σαν ένα οξύ αίσθημα καψίματος στην περιοχή μεταξύ των πλευρών σας ή ακριβώς κάτω από τον αυχένα. Πολλοί ενήλικες εμφανίζουν αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα τουλάχιστον μία φορά τον μήνα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι έμετοι, δυσκολία στην κατάποση και χρόνιος βήχας ή άσθμα. Όταν τρώμε, η τροφή ταξιδεύει από το στόμα στο στομάχι μέσω ενός σωλήνος, ο οποίος ονομάζεται οισοφάγος. Στο χαμηλότερο τμήμα του οισοφάγου υπάρχει ένας μικρός μυώδης δακτύλιος, ο οποίος ονομάζεται κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας (ΚΟΣ). Ο Κατώτερος Οισοφαγικός Σφιγκτήρας ενεργεί σαν μία μονόδρομη βαλβίδα, επιτρέποντας στην τροφή να περνά μέσα από το στομάχι. Κανονικά, ο ΚΟΣ κλείνει αμέσως μετά την κατάποση για να αποτρέψει την παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου, τα οποία έχουν υψηλή περιεκτικότητα οξέων.
Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση εμφανίζεται όταν ο ΚΟΣ δεν λειτουργεί σωστά επιτρέποντας στα οξέα να κυλήσουν προς τα πίσω και να κάψουν το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου. Αυτό ερεθίζει τον οισοφάγο, προκαλώντας καούρες και ενδεχομένως βλάβη στον οισοφάγο.

Θεραπεία Διαφραγματοκήλης Η θεραπεία της διαφραγματοκήλης είναι χειρουργική. Παρ'ολα αυτά όμως, οι ενδείξεις της επέμβασης αφορούν μονό τις σοβαρές επιπτώσεις της πάθησης και ειδικά την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και των επιπλοκών της. Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση γενικώς θεραπεύεται σε τρία στάδια :
  • Αλλαγές στον τρόπο ζωής : σε πολλές περιπτώσεις, η αλλαγή της διατροφής και η τακτική λήψη αντιόξινων φαρμάκων μπορεί να μειώσει την συχνότητα και την ένταση των συμπτωμάτων. Η απώλεια βάρους, η μείωση του καπνίσματος και της κατανάλωσης του αλκοόλ και οι αλλαγές στον τρόπο διατροφής και ύπνου μπορούν, επίσης, να βοηθήσουν.
  • Φαρμακευτική αγωγή : Εάν τα συμπτώματα επιμένουν μετά από αυτές τις αλλαγές στον τρόπο ζωής σας, τότε ενδεχομένως θα χρειαστεί να ακολουθήσετε κάποια φαρμακευτική αγωγή. Η λήψη αντιόξινων εξουδετερώνει τα οξέα του στομάχου και η συστηματική λήψη φαρμάκων μειώνει την ποσότητα των οξέων, που παράγονται στο στομάχι. Και οι δύο τρόποι μπορεί να είναι αποτελεσματικοί για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Φυσικά, αυτή η αγωγή πρέπει να συζητηθεί με τον χειρουργό σας.
  • Χειρουργική αντιμετώπιση : Ασθενείς, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται καλά στην συντηρητική (αλλαγές του τρόπου ζωής) ή στην φαρμακευτική αγωγή, ή οι οποίοι χρειάζονται συνεχώς φάρμακα για να αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα, θα πρέπει να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.


Η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ αποτελεσματική για την θεραπεία της Γαστροοισοφαγικής Παλινδρόμησης. Εν τούτοις, μέχρι πρόσφατα, η επέμβαση αυτή απαιτούσε μία μεγάλη τομή στην κοιλιά και είχε σαν αποτέλεσμα αρκετό μετεγχειρητικό πόνο και μία περίοδο ανάρρωσης έξη ή και περισσοτέρων εβδομάδων. Προσφάτως, η τεχνική αυτή έχει αλλάξει και χρησιμοποιούνται λαπαροσκοπικές τεχνικές αποφεύγοντας έτσι μεγάλες τομές.

Λαπαροσκοπικές χολοκυστεκτομές

Γαστρεκτομές Η πλέον διαδεδομένη επέμβαση της λαπαροσκοπικής χειρουργικής είναι η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Αποτελεί διεθνώς το golden standard στην θεραπεία των παθήσεων της χοληδόχου κύστεως και των επιπλοκών αυτής.
Η συμπτωματική χολολιθίαση και η οξεία χολοκυστίτιδα αντιμετωπίζονται χειρουργικά με χολοκυστεκτομή, αφαίρεση δηλαδή της χοληδόχου κύστεως με το περιεχόμενό της.
Η κλασσική ανοικτή χολοκυστεκτομή έχει πλέον ιστορική μόνο αξία και δεν θα περιγραφεί στη συνέχεια. Η θέση της στη σύγχρονη χειρουργική παραμένει ως βοήθημα της λαπαροσκοπικής / ρομποτικής προσέγγισης, όταν με αυτήν είναι αδύνατον να ολοκληρωθεί η επέμβαση, οπότε και γίνεται μετατροπή σε ανοικτή.

Ενδείξεις επεμβάσεως
Οι κύριες ενδείξεις της επεμβάσεως είναι:

  • Συμπτωματική χολολιθίαση
  • Οξεία χολοκυστίτιδα
  • Υδρωπας χοληδόχου κύστεως
  • Εμπύημα χοληδόχου κύστεως
  • Αλιθισιακή οξεία χολοκυστίτιδα


Διαδικασία επεμβάσεως
Η διαδικασία της επεμβάσεως, απαιτεί την χορήγηση γενικής αναισθησίας, για την οποία είναι απαραίτητη η διενέργεια προεγχειρητικού ελέγχου. Η επέμβαση γίνεται με την εισαγωγή λαπαροσκοπίου ατραυματικά κάτωθεν του ομφαλού, χορήγηση ενδοκοιλιακά CO2 (διοξειδίου του άνθρακος) υπό σταθερή πίεση, εισαγωγή ετέρων τριών σωληνίσκων (trocars) διαμέτρου συνήθως των 5 χιλιοστών. Ακολουθεί ανατομική παρασκευή του τριγώνου του Callot, των ανατομικών στοιχείων δηλαδή του κυστικού πόρου και της κυστικής αρτηρίας και την απολίνωση αυτών με ειδικά κλίπς. Ακολουθεί η αποκόλληση της χοληδόχου κύστεως από το ήπαρ, και η αφαίρεση αυτής διομφαλικά ενώ έχει τεθεί σε ειδικό αποστειρωμένο σάκκο.

Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι ουσιαστικά η επέμβαση σταθμός, η οποία άνοιξε το δρόμο για τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές (λαπαροσκοπική, ρομποτική χειρουργική), στον τομέα της Γενικής Χειρουργικής. Όταν το τοίχωμα της χοληδόχου κύστεως δεν πάσχει (απλή χολολιθίαση), η επέμβαση είναι σχετικά απλή και θεωρείται εγχείρηση ρουτίνας. Όταν όμως υπάρχει χολοκυστίτιδα δηλ. φλεγμονή (οξεία ή χρόνια) του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης, ο βαθμός δυσκολίας της χολοκυστεκτομής ανεβαίνει κατακόρυφα, όπως επίσης και ο κίνδυνος επιπλοκών.

Σκοπός της επέμβασης: Ο στόχος της επέμβασης είναι η πλήρης και ασφαλής αφαίρεση της χοληδόχου κύστεως, χωρίς κακώσεις των γειτονικών οργάνων (ήπαρ, 12δάκτυλο, παχύ έντερο, χοληδόχος πόρος, ηπατική αρτηρία και κλάδοι της, κλπ).

Πώς γίνεται: Η επέμβαση γίνεται δια μέσου 4 δερματικών τομών, η μεγαλύτερη των οποίων έχει μήκος 12 χιλιοστά και η μικρότερη μόλις 5 χιλιοστά. Αρχικά, αναγνωρίζεται και παρασκευάζεται (αποκολλάται) η χοληδόχος κύστη από τα γειτονικά όργανα, έτσι ώστε να μείνει κρεμάμενη από τον κυστικό πόρο (το σωλήνα μέσα από τον οποίον η αποθηκευμένη χολή περνά στο χοληδόχο πόρο) και την κυστική αρτηρία. Αφού αναγνωρισθούν υπεράνω πάσης αμφιβολίας οι δύο αυτές δομές, απολινώνονται (συγκλείονται) και διατέμνονται. Στη συνέχεια η χοληδόχος κύστη αποκολλάται από το ήπαρ και αφαιρείται, με ή χωρίς τη χρήση ειδικού σάκου. Αναλόγως της διεγχειρητικής πορείας μπορεί να τοποθετηθεί ένας σωλήνας παροχέτευσης στο τέλος της επέμβασης.

Μετεγχειρητική πορεία
Μετεγχειρητικά η νοσηλεία είναι συνήθως 24ωρος, η κινητοποίηση άμεση και η σίτιση ξεκινά με την χορήγηση υγρών μετά 2ωρο και ελαφρού γεύματος, το βράδυ της ίδιας ημέρας.
Το ίδιο απόγευμα μετά την επέμβαση θα είστε σε θέση να σηκωθείτε και να φάτε ένα συνήθως ελαφρύ γεύμα. Μετά από μια επέμβαση λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής μπορείτε να επανέλθετε πολύ σύντομα στις συνήθεις δραστηριότητές σας, μέσα σε διάστημα περίπου μιας εβδομάδας. Οι ασθενείς κινητοποιούνται και σιτίζονται το βράδυ της επέμβασης, ενώ λαμβάνουν εξιτήριο την επομένη, αφού αφαιρεθεί ο σωλήνας παροχέτευσης (εφόσον τοποθετήθηκε κατά την επέμβαση). Σε αντίθεση με την επικρατούσα αντίληψη στο ευρύ κοινό, μετά την επέμβαση ΔΕΝ υπάρχουν διατροφικοί περιορισμοί.



Σκωληκοειδεκτομές (ανοικτές και λαπαροσκοπικές)

Γαστρεκτομές Οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης του τυφλού. Οφείλεται σε απόφραξη του αυλού της, συνήθως από διογκωμένους λεμφαδένες γύρω από τη βάση της, κοπρολίθους, παράσιτα, καρκινοειδή και ξένα σώματα. Όταν αποφραχθεί ο αυλός, συγκεντρώνονται οι εκκρίσεις της σκωληκοειδούς και διατείνουν τον οξέως αυλό της. Η πίεση που ασκείται, οδηγεί σε διακοπή της αρτηριακής κυκλοφορίας και αιμορραγικό έμφρακτο. Τα μικρόβια που υπάρχουν στον αυλό εισέρχονται στον βλεννογόνο και προκαλούν φλεγμονή του τοιχώματος, που μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωσή του, έξοδο κοπρανώδους υλικού και μικροβίων στην περιτοναϊκή κοιλότητα και πρόκληση περιτονίτιδας.

Αρχικά εκδηλώνεται με περιομφαλικό πόνο, ο οποίος αργότερα εντοπίζεται στο κάτω δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό σημείο και σημαίνει ότι αρχίζει να δημιουργείται αντιδραστικό υγρό γύρω από τη φλεγμαίνουσα σκωληκοειδή. Ακολουθεί η εμφάνιση ανορεξίας,